Motek from Space

vers van de pers..

Tag archief: krimp

De FUSIE…

Over Marktpartijen, instanties….

…Fusie, fusie en fuseren nog eens er achteraan…tot…

Het kon niet uitblijven natuurlijk. Ook cliëntenraden worden opgeveegd tot een hoopje.

Binnenkort zal dus wel de kreet verschijnen dat de “participatiegraad der WMO gerechtigden” een nieuwe naam gaat krijgen. Afgestemd op de Koppelbaas van het Werkplein. Dé uitzend basis voor de nieuwe lage lonen. Zo er niet onder bijstandsniveau gewerkt wordt ( mét schuldsanering)

Nu weet ik wel dat er nog altijd geroepen kan worden dat iedereen met een minimum inkomen niet moet zeuren ( G’d dat moeten toch die typen zijn bij moeders pappot of vaderszakcentjes, anders wel de wat hogere inkomens die nog niet aan “de beurt” zijn) omdat derde wereldlanden het moeilijker hebben.  Maar daar ga ik niet eens meer mee in discussie. Ben trouwens niet zo’n prater.

Intussen wordt er dapper geëvalueerd; hoe wás het en welke verbeterpunten zijn nodig? Net als bij overige tevredenheidsonderzoeken gebeurde mogelijk door en via enige ambtelijke inbreng. Maar op weg naar de volgende periode.

En niemand denkt aan voorkomen is beter dan genezen. Maar weer wel aan hoe pimpen we de mensen óp ( sport enzo) om straks deel te nemen aan de maatschappij en de werkvloer(en)

Het blijft altijd jammer dan Markpartijen hun eigen beleid er op na mogen houden. Wat ook nog wel eens ten koste kan gaan van hun service en bereikbaarheid.

En daar kunnen zelfs cliëntenorganisaties weinig aan doen.

Even terugblikkende naar eerder, toen er nog kleinere steunpunten waren; de hulp was toen sneller en meer één op één. Ik denk dat de fusie van diverse cliëntenraden meer richting instanties gaat verschuiven, verder weg komt te staan van de werkelijkheid, dan dat deze er werkelijk voor de cliënt zal kunnen zijn.

Ga maar na hoeveel ingekomen stukken er los komen; het lijkt wel een nieuwe politieke partij te worden…

De vernieuwde” cliëntenraad”  zal de handen vol gaan hebben aan de doelstellingen die de opdrachtgever hanteert.  Eerder gekoepeld en gesubsidieerd zullen de diverse koepels opnieuw gekoepeld worden tot dat men vergeten is waar men vandaan kwam.

Wanneer komt de volgende stap?

DamnedÂ…ik krimp ook al

Alles krimpt.
Sokken, bevolking, het aantal gemeenten in Ollanda, banksaldo, zelfs je voorraad bruine bonen voor bittere tijden. We zijn en blijven stofjes. In allerlei vormen.

Ooit was ik 1.74 mtr en ik sta nu op 1.72. Minder te verbranden dát weer wel. Ben ik zelfs op dat gebied milieuvriendelijk. En helemaal van deze tijd.

Dus hoor ik subsidie te ontvangen.
Vind ik.
Of minstens een bonus, als beloning.
Ik woon klein, ik eet weinig, ik poep dus ook weinig.
En help zodoende mee aan het consuminderen.

Ik krimp in elkaar als Balkenende bromt.
Ik krimp in elkaar als het Kabinet weer een reden vindt om te bezuinigen.
Ik krimp..zij het heel langzaam.

En nu sta ik op 1.72 mtr. En kijk ik omhoog naar zij die het goed met me voor hebben.
Die voor me denken,
En beslissen.
Want hersenen schijnen ook te krimpen.
Zeker hersenen van degenen die alleen goed zijn om gebruikt te worden.
Want er is maar één de Baas.
Eén Robo-kop.

We zijn als likkende en kussende voetzoekers verdoemd tot het zo nu en dan piepen met de stem. Want de rest is niet nodig. Behalve dan om ons lichaam in te zetten om de economie draaiende te houden. We mogen dankbaar zijn dat we als stofjes mogen functioneren in de ruime broekzakken van onze goden.

Dus ik krimp lekker verder, tot er niets meer achterblijft wat overeenkomstig m’n ID gegevens staat genoteerd.
Scheelt heel wat ambtenarenwerk sulluh we maar segguh.

Sorrie…las net dat ook het aantal ambtenaren gaat krimpen.

Blijkbaar is de computergestuurde materie al een stapje verder gekomen in de weg-werp-maatschappij. Het gemak dient niet de mens maar het systeem.

Wel opschieten met die chip he? Ik heb niet het eeuwige leven…en..anders past ie niet meer.
Bleep bleep..

Gratis Stappenplan voor de gemeente, over inspraak en overige contacten met de BURGER.

Intro

Beetje verlaat door andere zaken, het is inmiddels 2 oktober, werd een stappenplan aangeboden via een rapport. http://www.nationaleombudsman.nl/nieuws/persberichten/2009/documents/Rapport2009-180.pdf

Wie een beetje ervaring heeft met “inspraak-avonden” zal hierin heel wat herkennen.
Neem bv het aanhoren en het afdoen met de opmerking “voor het algemeen belang”. Wat in feite niets van doen heeft met de burger(s)  die ergens wonen. In een wijk of straat.

Menigeen heeft hierdoor het idee dat er in een omgekeerde wereld geleefd wordt. Eérst het besluit en dán nog even de afdoening van de inspraakronde.
Nu wil ik het niet hebben over de burgers die het maar laten geworden maar juist over diegenen die al ervaringen hebben op dit gebied. En de procedure op hun duimpje kennen. Zelfs de zaken hogerop tilden naar de nationale Ombudsman.

Stel dat je in een gemeente woont waar een burgemeester niet het eerste aanspreekpunt wil zijn ( formeel verantwoordelijk voor de kwaliteit van participatie?)

Bijlage 2 in  dit rapport geeft een overzicht van behoorlijkheidsvereisten  over oa:
Grondrechten
Materiele behoorlijkheid
Formele behoorlijkheid

Binnenkort wordt via ca € 5 miljoen per jaar een heus  “museum”  neergezet met de benaming “Huis voor Democratie en Rechtsstaat”  waar we de rechten en democratie mogen (op)zoeken. Wie inmiddels bepaalde rechten is kwijtgeraakt kan daar met tranen in de ogen terecht. De democratie gaat denk ik over het grote verloop en karakters/karikaturen in de politiek.
Maar het zal iedergeval een praathuis zijn waar oudgedienden en de nieuwe generatie op dit gebied elkaar kunnen vinden.

Maar nu toch weer terug naar de BURGER.
( dat zijn, even voor de duidelijkheid, degenen die andere praktijkervaringen hebben met de democratie. Of heet het Particratie?

Burgers zijn zich er van bewust een andere relatie gekregen te hebben met de Overheid, of is het dat de Overheid weloverwogen verder van de burger wil staan? Bv omdat de burger “lastig” kan zijn?

De kritiek op inspraak is namelijk alom aanwezig. Inspraak wordt aangehoord. Want het “algemeen belang geldt”.

Nemen we een gemeentelijke visie onder de loep; meestal worden burgers niet vanaf het begin meegetrokken. Verderop in het proces schuift er een bezoekje van een plaatselijke partij langs.  Of verwijst men naar een klankbordgroep waar het gros bestaat uit ambtenaren en aan het project verbonden medepraters. Daar zit je dan als BURGER.

Nemen we de inspraakavond(en) Wijkbewoners zijn , en dat blijkt keer op keer, ondergeschikt in de praktijk. Hoezo in-spraak? Moet de burger dit gaan vertalen als “we mogen ook even geluid in de microfoon geven”?

Gezond leven wil dacht ik iedereen. Dat  hoort niet alleen te zijn weggelegd voor bepaalde doelgroepen. En dan bedoel ik niet alleen het lichaam maar ook de geest. Een gezond bestuur loopt niet weg en neemt verantwoordelijkheid voor de gevolgen  van een gezonde inspraak. Zonder de trukendoos van termijnoverschrijdingen laten gebeuren, of het doodzwijgen van “lastige vragenstellers”. Eigenlijk doet een gezond bestuur wat de behoorlijkheidsvereisten aangeven.

En omdat dit juist niet toegepast wordt krijgt een bestuur de mondigheid van BURGERS als echo.

Dat geldt ook voor het ambitieuze plan van de gemeente Heerenveen. Met wéér een aangepaste visie ivm Heerenveen Centrum-Breed. Waarbij BEWONERS ondergeschikt zijn geworden. Net zoals bij “het Poortje” het geval was. De Bewoners die volgens de richtlijnen van de gemeente de stem lieten horen.  En zo zijn er wel meer voorbeelden te geven waar de behoorlijkheidsvereisten ter discussie mogen komen te staan zonder “ge-uhhhhhhh”, zonder wazige algemene kretologie.

Oftewel…normale ópen communicatie.Want dát zal heel wat ontevredenheid schelen. En “ongewenst gedrag” voorkomen. Maar…wil men dit niet dan lijkt de inzet te worden: méér maatregelen, méé beveiliging, méér controle, méér uitvoering dan een gezond bestuur lief is..

Méér inzet dan “ze hebben ons voor 4 jaar gekozen en verder gaan we onze eigen gang” valt wat mij betreft onder onbehoorlijk omgaan met álle burgers. En dat opeens tevoorschijn gaan komen bij verkiezingen  zet echt geen toefje slagroom op de politieke hotel-cake. Ondanks de pennetjes, speldjes en rozen.

Maar, ik heb ook nog wel wat positiefs te brengen; bots ik zomaar (..)  bijna tegen een oud-wethouder aan. De 2e waarmee ik altijd wel door één deur kan gaan. Ondanks dat we op werkgebied wel eens pittig aan de babbel waren. Héérlijk gebleven mens die altijd belangstelling houdt ondanks zijn andere “leefomgeving”. Het “hoe gaat het met…?” kon ik dus vanwege  zijn oprechtheid beantwoorden. Het zonnetje ging daarom weer even schijnen. Zó kan het óók.

Hoewel de tegenwoordige bestuursleden sinds die tijd wat verder van de BURGER zijn komen te staan en HET ALGEMEEN BELANG ( lees economische winst) het asfalt neerplemd en allerlei routes vooraf in orde maakt om uiteindelijk de natuur te laten krimpen. En aanvullend weer vol te bouwen. Alsof Minister Rouvout hoogst persoonlijk alle maagden gaat bevruchten. Of komt de vraag naar meer woningen vanwege het in elkaar storten ( lees niet onderhouden) van de bestaande sociale woningvoorraad? Wie het weet mag het zeggen.

Nederland krimpt. En niet alleen Nederland heeft kramp maar ook Heerenveen. Nu is het wachten op het verder uitwringen van de goedkope arbeidskrachten die de bakken instromen van de afd. Sociale Zaken. Bezuinigingen in de WMO en bezuinigingen in het Armoedebeleid is intussen ook geen echt nieuws meer. Eigenlijk worden daar liever geen vragen over gehoord of gesteld. En dat is dan weer jammer voor de BURGER die daar ook mee te maken kreeg.
Géén aangepaste ( mogelijkheid) langdurigheidstoeslag van 5 naar 3 jaar las ik inmiddels in het krantje. Geen beleid anno 2009 op basis van de omstandigheden die er NU zijn.
Maar goed, dát onderwerp kan altijd weer in het verkiezingsblaadje geplaatst worden. Dé basis om weer verder te gaan.

En de Burger denkt enerzijds..”laat die ballen maar vallen” anderzijds “ ik heb niets met die doelgroep en redt m’n eigen hachie”.. Óf staat er gewoon bij stil dat er plaatselijk bewoners zijn die zich inzetten voor de plaatselijke problemen omdat er vanuit het landelijke  een té veel aan afstand is gekomen.

Of het nu Brussel is of het Lissabon-pact..we zullen er aan moeten werken tot we dood neervallen. Aan die behoorlijkheidsverreisten.
Anders gaan we écht steeds harder naar een steeds hardere maatschappij..waar een mensenleven niets waard is.

* Foto:
Ondervoeding en verhongering behoren tot de grote gezondheidsproblemen van de bezettingsjaren. Op de foto een patiënt uit de Hongerkliniek aan de Mecklenburglaan te Rotterdam begin 1945, tijdens de hongerwinter. Deze kliniek werd beschreven door de internist Johannes Bok (1917-1997) in zijn proefschrift De kliniek der hongerziekte (1949). beeld: archief J. Bok

%d bloggers liken dit: