Motek from Space

vers van de pers..

Tag archief: kabinet

Actie: het laatste hemd

Opgelet,dit is de oproep om tot een ludieke demonstratie tegen de bezuinigingsdrift van dit kabinet te komen.
Wat gaan wij doen? Wij gaan allemaal op 6 april 2013 een A4 envelop met daarin een oud T-shirt naar het ministerie van financien sturen. Als afzender schrijven wij achter op de envelop: alstublieft mijn laatste… hemd.

Waarom gaan wij dit doen? Wij zitten allemaal te klagen over de onverantwoorde bezuinigingsdrift van dit kabinet en Europa,laten wij met z n allen een signaal afgeven dat wij het beu zijn. De hardwerkende nederlander,de zzp er, het MKB en de ouderen,chronisch zieken en gehandicapten worden dupe van dit beleid. Ik zeg,genoeg is genoeg!!
… … Waarom op 6 april versturen? Dan heeft dit bericht genoeg tijd gehad om gedeelt te worden,dus deel dit bericht a.u.b.

Dus een T-shirt in een A4 envelope en naar:

Minister van Financien
p.a Ministerie van Financien
Korte Voorhout 7
Postbus 20201 2500EE
2500EE Den Haag

afzender:mijn laatste hemd

De grensverlegger; uitkeringsgerechtigden first..

Hier vanaf een balkonnetje, dag en nacht én waterdicht.. Nijmegen gaat beginnen met het observeren van bijstandsgerechtigden door middel van camera’s gericht op de voordeur, om hen zo in de gaten te houden. Een vermoeden van fraude is daarvoor niet nodig.
Het zijn tegenwoordig barre economische tijden. Er is al veel bezuinigd en er gaat nog meer bezuinigd worden. Terecht wil de overheid nog meer gaan doen om de kosten te drukken of de inkomsten te verhogen. Een manier om kosten te drukken is fraudebestrijding bij uitkeringen.

Het laatste idee van de gemeente Nijmegen hierbij is om mensen die een bijstandsuitkering ontvangen te gaan observeren met camera’s. De camera’s worden bediend vanuit auto’s en worden gericht op de deur van de uitkeringsgerechtigde. De beelden worden dus in de ‘openbare ruimte’ gemaakt.
Dat gebeurt als de gemeente een ‘signaal’ van fraude heeft ontvangen. Wat dit signaal inhoudt, is echter niet duidelijk. Er hoeft in ieder geval geen concrete verdenking te zijn om tot cameragebruik over te gaan. In Groningen zou men al langer zo te werk gaan.

Mensenwerk
Dit bijzondere idee van het college van B&W gaat de gemeente nu uitvoeren om zo 4 miljoen euro te besparen op uitkeringen. Inhoudelijk verandert er volgens de gemeente niets aan het huidige beleid. Ook nu worden door rechercheurs van de Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (SIOD) observaties gehouden. De inzet van camera’s is sneller, beter en veiliger dan het posten van de rechercheurs, aldus de gemeente. Je zou haast gaan denken dat deze mensen hun werk niet goed doen. Maar hierbij rijst dan de vraag wie er dan naar de beelden gaat kijken om te bepalen of er daadwerkelijk fraude in het spel is.

Financieel zwaksten
Hoewel bijstandsfraude verwerpelijk is, rijst hierbij eveneens de vraag of het erger is of een grotere omvang heeft dan andere vormen van fraude. Helaas vindt fraude overal plaats. De kranten staan er de laatste tijd vol van. Of het nu om een woningcorporatie of een advocate gaat, binnen elke branche maken sommigen zich daaraan schuldig. En dan gaat het om een bedrag dat vele malen groter is dan het bedrag waarvoor gefraudeerd wordt met bijstandsuitkeringen.

Uit onderzoek blijkt dat de totale fraude in Nederland minimaal 10 miljard euro per jaar beloopt. Het gaat dan om onder meer belasting-, zorg- en uitkeringsfraude. Het exacte bedrag is niet bekend. Daarvoor ontbreekt het aan betrouwbare meetmethoden. Alleen faillissementsfraude kost Nederland al 1,7 miljard per jaar. Daarvan wordt nu slechts 2 procent opgelost. Het lijkt nu erg makkelijk om de financieel zwaksten op deze manier te behandelen, terwijl er aan witteboordenfraude geen extra aandacht wordt besteed.

Inbreuk op pricacy
Deze inbreuk op de privacy van bijstandsgerechtigden gaat erg ver. Als je bedenkt dat veel mensen er niet van gediend zijn dat hun buren een camera bij de voordeur hebben geïnstalleerd uit veiligheidsoverwegingen, en dit ervaren als een inbreuk op hun privacy, dan is het geen vreemde gedachte dat een uitkeringsgerechtigde dit vergelijkbaar ervaart. Een vergelijking met Big Brother uit George Orwell’s 1984 is dan snel gemaakt.

Wettelijk kader
Er zijn uiteraard wettelijke regels voor het gebruik van camera’s. Zo mogen gemeentes camera’s slechts gebruiken voor zover het toezicht zo beperkt mogelijk plaatsvindt, zeker als het om gevoelige beelden gaat. Gevoeliger dan privé-beelden van wie en onder welke omstandigheden er in en uit een woning loopt, wordt het niet snel.

Bovendien is de toepassing van camera’s door een gemeente beperkt tot handhaving van de openbare orde. Bestrijding van uitkeringsfraude valt daar niet onder of het begrip openbare orde zou verder opgerekt moeten worden. Daarnaast zijn er voldoende andere middelen om bij ‘signalen’ een uitkeringsgerechtigde te controleren. Daar is geen camera voor nodig.

Gespannen voet
Dit soort praktijken staan op gespannen voet met de vrijheid die we in Nederland kennen. Probleem hiermee is ook dat er sprake is van een glijdende schaal. Waar ligt de grens?

Cameratoezicht is een inbreuk op de privacy en een maatregel die zich niet verhoudt met de gedachte dat niemand een inbreuk daarop hoeft te dulden, tenzij daar een hele goede reden voor is. De omstandigheid dat iemand een bijstandsuitkering ontvangt, is dat niet.

http://www.jurofoon.nl/nieuws/weblog.asp?id=6396

Geen Woorden maar Daden..Armoede in Nederland!

st. houvast-kerstverlichting`s-actie-2010.jpg

kerst verlichting`s actie 2010 stichting houvast.jpg

Even een onderhoudend blogje vanuit een andere wereld..

Minister van der Laan heeft de middelen om de extra uitgave voor de huurtoeslag te kunnen dekken niet helemaal in zijn begroting kunnen vinden.
 Het gevolg is dat huurtoeslag-ontvangers in 2010 1,25 euro per maand gekort worden. Dit loopt op tot 2.85 euro in 2012. Het treft de huurders met de smalle beurs.

Woningbouwcorporaties zitten in een sleutelpositie en hebben als “ eigenaar” van (ver)huurwoningen tevens een machtspositie.

Zo kan het voorkomen dat ook de crisis als excuus wordt gebruikt op dit terrein: we hebben geen geld voor onderhoud.
En waarover dan een gemeente liever het zwijgen toe doet. Tegen beter beten in.

Voor zover de huurders met een smalle beurs nog het recht hebben om ondanks hun uitkering zelfstandig naar een supermarkt te gaan worden de overige vaste lasten via de automatische afschrijvingen binnen een poep en een scheet afgeschreven.

En afgeschreven levensmiddelen zijn eventueel te halen bij de Voedselbank.

Minima:

Vanaf volgend jaar gaat de VROM-inspectie streng controleren wat er is verbeterd aan woningen met een groot risico op overslaande brand. Dat vertelde Dhr. E.Kool, vakspecialist Bouw van de VROM-inspectie. En in september 2009  komt de Brandpreventiekrant uit.

In Heerenveen staan woningen die echter nog steeds geen gips-platen hebben aan het plafond. En open oude geisers in de keuken hebben. Waarvan je als woningcorporatie natuurlijk je medeverantwoording kunt dragen met het oog op brandpreventie. Het goed afleveren van een woning aan een huurder. Volgens mij heeft dat niets met luxe te maken.

Maar zo zijn er natuurlijk wel meer zaken die wegens financiële belangen van de eigenaar zorgen voor een risicovorm voor de bewoners. En zeer zeker voor de Minimalen.

onderhoud?

In de  ondersteunende maatregelen via de bijzondere bijstand worden door gemeenten verschillende basisrekenmethoden gebruikt. Het ligt helemaal aan het “interne” beleid of men afwijzingen op basis van algemene kretologie naar een aanvrager stuurt of dat men werkelijk in wil zien dan voor mensen in de bijstand een fiets (bv) kopen een luxe is, ondanks de 2e handsvorm. Tenslotte is het een extra uitgave die ten koste gaat van de eerste levensbehoeften; voeding.

Maar het Rijk doet net alsof de neus bloedt. En sommige gemeenten dus ook.

Ga je uit van een vrij besteedbaar inkomen jammert het Rijk ( of een gemeente)  al snel van “ondanks onze voorlichting vragen mensen geen bijstand aan, men schaamt zich..”.

Je reinste lulkoek! Maar menig gesubsidieerde “belangenbehartiger” wauwelt dit ná.

De huurtoeslag en zorgtoeslag zou in de eerste plaats gewoon automatisch moeten plaatsvinden. Onze eigen Belastingdienst heeft intussen toch al innige contacten met alle uitkerende instanties? Noem maar een aantal afkortingen in deze sferen om en de betalingen lopen, ingehouden of verrekend, langs de administratie van deze samenwerkenden.
Kort geleden mocht ik zelfs ervaren dat men, ondanks de verplichting “iedere verandering door te geven”, al op de hoogte was. Zelfs binnen 1 week de mededeling stuurde van een “herziening”. En dát is natuurlijk andere koek dan meer dan 8 weken ( = voorschieten van het allerlaagste..) moeten wachten op een vergoeding.

Koopkracht en bestedingsruimte durft men nog steeds te stellen als het om de bijstand gaat. Of op bijstands”nivo” leeft. Of een minimaal inkomen “geniet”.

Intussen vallen aantallen naar beneden die inkomens “genoten” met als rustplekje de WW, op weg naar Rijks-uitzendbureau, de gemeente. Hét station waar werk boven inkomen je weer naar maatschappelijk nuttige activiteiten brengt. Tegen behoud van uitkering. Dankbaar werk, dat weer wel. Maar perspectief om weer op te klimmen? Moeilijk.

En wat doe je met je woning in zo’n geval?

Zoeken naar een goedkopere huurwoning? Met huurtoeslag? Of je woning verkopen? Met verlies? En ergens in de verte loert het Rijk op je “vermogen” wat vrij komt en je dus niet in aanmerking komt voor de WWB?

De crisis komt Europa best wel goed uit als je omziet naar deze ónnatuurlijk schifting. Aan de ene zijde de top die er geen brood minder om eet en aan de andere zijde de zwakkeren die langzaam maar zeker via station “chronisch zieken” het onderspit gaat delven.

En die tegemoetkoming “eigen risico”  wat ACHTERAF wordt uitbetaald aan deze chronisch zieken? Overlevings-aaitje?

Intussen worden huurwoningen , of de grond, onder de voeten van doelgroepen verkocht. Uiteraard voor een hoger doel.

En wonen starters met minimale inkomens in woningen die nog nét niet levensgevaarlijk zijn wegens verouderde geisers en plafonds. Of  tussen de schimmels. Ook dié woningen tellen mee in het “bezit” van een “sociaal Verhuurder”.

Natuurlijk mag de VROM-inspectie dit komen controleren. Tenslotte is zij als onderdeel van het Rijk, als verantwoordelijke mogelijk de eerste die hier iets aan kan doen.

Intussen overleven degenen met de opgelopen astmatische aandoeningen via de puffertjes en overige medicatie. En wachten de reumapatiënten ook weer op een vervolgrecept. En de rekening van het “eigen risico” natuurlijk. Gewoon in 3 delen afbetalen en 3 maanden inleveren op de voeding.

Het verminderen van de koopkracht werd gestart via de invoering van de Euro. Ondanks de ontkenningen van oa de Geus, Zalm en Hoogervorst. Intussen kan je een pistolet-broodje met ham kopen voor € 5  op een terras. Maar we mogen niet meer in guldens denken!

Kijk ik naar de bedragen die met de snelheid van het licht worden afgeschreven mag ik toch wel opmerken dat ieder mens die vrije keus hoort te hebben om GEZONDE (bio?) voeding te kunnen kopen in een woning die goed onderhouden wordt.

Anders blijf ik toch denken dat er, zij het druppelsgewijs, volkerenmoord plaatsvind.

Dwangmatige verslavingen..’n andere kijk;

Dé hype van de tegenwoordige politiek/het kabinet is momenteel zo veel mogelijk belastingen uitvinden. Maar net zoals men in die vorm super-zoeker is om de gemiddelde Nederlander op onderdelen extra te belasten wordt handjeklap gedaan met de veroorzaker van de vervuiling.

Nemen we de verpakking van producten bv ligt grotendeels de belasting op de consument.
Echter ook wat aangeboden wordt op de overige Marktstalletjes lijkt men de verslavingen te stimuleren.

Neem nou de hebzucht. In de zienswijze van het Christelijke CDA een bijna zondige eigenschap. En tóch wordt hebzucht beloond want het geld moet rollen. Of neem nou het woord “participatie” . In de zienswijze van de P dv A een bijna dwangmatig bewegingsapparaat geworden. Groen Links die dagelijks weigert om de hand in eigen boezem te steken en binnenkort verdrongen wordt door D’66. Als tv-soap zie ik inderdaad een 4 jarige serie. Misschien is het een idee voor Joop van der Ende?

Komt er op neer dat een consument de verslavingshoek in wordt gedreven. Via Tv of reclame. Via partijprogramma’s of geloven; het idee dat de mens onvolmaakt is is big business.

En er gaat niets boven het weglopen van de verantwoordelijkheid door deze stimulators. Als mens dien je tenslotte de papieren teksten en de uitvinders van de privatisering. De Overheid int

Nemen we de klokkenluiders. Ondanks, ook weer, de papieren geruststellingen die voor een garantie zouden moeten zorgen, zijn klokkenluiders voor een bestuurder, beleidsmaker reden om het tegendeel van de eigen garanties uit te voeren. Valkuilen op de zetten. Mistbanken in te zetten. Of gewoon te liegen. Ook dát lijkt een dwangmatige verslavingssoort te zijn.

Vertrouwenspersonen Integriteit doen daar niets aan áf. Intussen zijn diverse ervaringen op dit gebied al naar buiten gekomen. Maar  het stimuleren van “vangnetten” gaat door.
Niets is zo erg als betrapt te worden op draaikonterij en machtsmisbruik. Interne Misstanden of  integriteitkwesties.

Natuurlijk wil wie dan ook z’n baan behouden. De nachtmerrie is uiteindelijk de bijstand. Maar daar zullen de hogere machten zelden in terechtkomen. En dát besef is er ook. Bij ontslagen kiest men meestal degenen die niet in de strategische plannen passen; dat zijn dan mensen die in tegenstelling tot het blindelings uitvoeren een kritische houding hebben over een intern beleid. Vandaar ook dat er een doorlopende verandering kan zijn in het personeelsbestand. Of het nu ambtenaren zijn of niet het komt er op neer dat de beste werknemer zich als een afgericht hondje gedraagt.

Verslavingen hebben altijd met geld te maken, direct en indirect. In dát opzicht is de hoop een dikke drol om er vanuit te gaan dat er iets bereikt wordt waar je blijvend blij van zal zijn.
Op basis van hoop kan dus van harte geïnvesteerd worden. Zo ook wat het geld van burgers betreft. In de volksmond heet dat gewoon gokverslaving echter in ivm het “ontstaan van de crisis” wordt gesproken van mislukte beleggingen, investeringen.

En dát kan natuurlijk weer teruggebracht worden naar verkeerde keuzes maken.

Maar hoe maak je nou verkeerde keuzes zou de vraag kunnen zijn.

Door niet na te denken? Door lekker lui als een schaap achter een ander aan  te sjokken? Door hebzucht? Door kokerdenken? Door winstbejag? Door arrogantie naar de belastingbetaler?

Bepaalde gewoontes zijn moeilijk af te leren. Tradities bv. Tradities zijn intussen ook een onderdeel van de markt geworden; heeft niets te maken met het werkelijke ontstaan va maar meer met het warm houden en er een slaatje uit slaan.

Het traditionele St. Nicolaasfeest voor de kleintjes is een gillende commerciële machine geworden voor de consument. Inclusief de vervuilende bijwerkingen.
En zo zijn er meer dagen voor de …noem maar op…waar een vlaggetje of veertje wordt gestoken in het lijdend voorwerp.

Feestbeesten moeten maskeren dat er achter de muren gerommeld wordt. Alhoewel er zo nu en dan tóch een bericht naar buiten sijpelt dat er een geurtje hangt. Een vies geurtje.

Dat ook dát weer te maken heeft met dwangmatige verslavingen door personen die er een berekenende strategie op na houden en hier nog een beloning voor ontvangen óók is niets nieuws in B.V Ollanda. En dat het voetvolk het woord duurzaamheid iets anders vertaalt dan de hedendaagse politiek is intussen ook wel bekend.

Duurzaamheid geeft perspectief; in de praktijk bleek dat het echter niet om mensen ging of milieu ondanks de mooie uitspraken; het instandhouden van waardevolle landschappen of stadsgezichten wordt op basis van de sloop-mania wel heel erg tegengesproken in de praktijk van het Nu.  Zelfs het woord “duurzaamheid” is betrekkelijk ivm de levensduur.

Gelukkig dat de creatieve geest van de Schatkist een andere toekomstige vulling heeft gevonden: de Internetbelasting. Om “nieuws” via het net te mogen lezen komt er een extra prijskaartje aan te hangen. Dit is dan bedoelt ter ondersteuning voor regionale kranten. Valt me nóg mee dat voorlichting op gebied van réchten geen prijskaartje voor een gemeentelijk schatkist ontwerpt.

Maar de markt weet daar wel raad mee. Marktpartijen staan bekend om hun éénrichtingsverkeer; wél eisen stellen, geen verantwoording willen dragen ( lang leve het niet-reageren op verzoeken van burgers) en uiteindelijk rustig doorgaan met de kretologie dat  “iedere klacht een gratis advies is”.
Al heeft menig Politieke Partij dit voorbeeld intussen gevolgd.

Het zal wel aan de dwangmatige verslaving liggen dat het mea culpa zo moeilijk wordt uitgesproken door de hebzuchtige. Alsof er een waas hangt over oorsprong van het perfectionisme en de misprijzende blik. Wat kan aanzetten tot klimmen om daar zo ver mogelijk vandaan te blijven.

Misschien wordt het eens tijd om deze “mensen” onder de koepel te leggen van de Mindfulness  om te onderzoeken wat er mis ging.
En juist de gewone mens het niet zo moeilijk te maken om rechten te ontvangen dmv allerlei bureaucratische drempels op te werpen.

%d bloggers liken dit: